Uit het Hiphopleeft.nl archief van 2012:

bastiaan

“Ik ben muziek gaan maken omdat ik dacht dat ik het zelf beter kon.” Beatsofreen miste het verhalende aspect in de hiphopbeats die hij op de radio hoorde, en besloot ze zelf te maken. Inmiddels heeft hij een paar goed ontvangen beattapes en een EP met een Amerikaanse MC uitgebracht, en is hij bezig met zijn instrumentale debuutalbum. Hiphopleeft sprak deze negentienjarige producer uit Bodegraven over de echtheid van hiphop, emoties en de kracht van zijn eigen muziek.

De negentienjarige Beatsofreen uit Bodegraven werd jaren geleden aangetrokken door de kracht van hiphop. Inmiddels is hij negentien jaar en heeft hij een paar goed ontvangen beattapes en een EP met een Amerikaanse MC op zijn naam staan. Hiphopleeft sprak deze negentienjarige producer over de echtheid van hiphop, emoties en de kracht van zijn eigen muziek.

“Ik heb me nooit aangetrokken gevoeld tot muziekscenes, maar die van de Nederlandse hiphop stelt me teleur. De ‘scene’ is naar mijn idee iets te competitief. Dat kan op een positieve manier zijn door elkaar te stimuleren, maar het kan omslaan in negativiteit en argwaan. De kracht van hiphop vind ik de echtheid die zij uitstraalt. Het heeft een maatschappijkritische houding. Mensen kunnen echt zeggen wat ze ergens van denken. Die kracht wordt weleens tenietgedaan door oppervlakkig geneuzel van artiesten. Veel mensen in Nederland durven niet met hun kop boven het maaiveld uit te steken; ze komen niet met eerlijke uitspraken die recht uit hun hart komen. Dit is ook in de hiphop doorgedrongen; de maatschappijkritische houding wordt steeds minder echt, het wordt allemaal afgevlakt. We moeten terug naar de kern.”

We zitten in zijn kleine muziekkamer in Bodegraven, waar er allemaal afbeeldingen van albumcovers worden afgewisseld met vierkante stukjes grijze isolatiewand. Onder anderen J Dilla, Flying Lotus, Teebs, Blu en jazzartiesten als Oscar Peterson en Miguel Atwood Ferguson hebben hier een plekje gekregen, maar ook Boudewijn de Groot en Spinvis, twee artiesten die totaal andere muziek maken. Bastiaan van der Vlist (Beatsofreens echte naam) legt uit: “In mijn muziek zie ik een vertaling terug van de muzikale smaak van mijn ouders: mijn vader luistert veel jazz en klassieke muziek en het melancholische heb ik van mijn moeder, zij luistert bijvoorbeeld veel naar Herman van Veen.“

Dit komt niet automatisch uit op hiphop. Hoe is hij dan met hiphop in aanraking gekomen? “Toen ik echte hiphopbeats op de radio hoorde, dacht ik: hoe kan zoiets op de radio komen als er niet eens een verhalend aspect in die beats zit? Ik wilde het zelf proberen omdat ik dacht dat ik het beter kon. Ik wilde instrumentale stukken creëren waar een veranderend aspect in zit, zodat het de luisteraar verrast. Het maken van beats is bij mij ontstaan sinds ik zestien was en een jongen leerde kennen die bezig was met rappen en op zoek was naar iemand die beats kon maken. Ik begon op m’n laptop met het maken van beats in FruityLoops. Op dat moment begon ik pas echt de kracht en openheid te beseffen die hiphop in zich heeft. Ook spraken de maatschappijkritische houding en de boodschap die artiesten daarmee konden uiten mij erg aan. Muziek kan op zichzelf al een verhaal vertellen, zonder dat er daarbij een rapper of vocalist nodig is. Ik vind dat ze dan de kracht moeten hebben om de muziek compleet te maken, anders zou dat de intentie van de beat kunnen verslappen. Dit hoor ik vaak in Nederland.”

fullcirclebas

Goed, het is duidelijk waarom Beatsofreen voor hiphop heeft gekozen. Ondertussen zet hij wat van zijn eigen muziek op om te laten horen waar hij de afgelopen tijd mee bezig is geweest. “Mijn sound was eerst heel duidelijk ‘hiphop met 8-bit-geluiden’, maar tegenwoordig is het meer een mix tussen verschillende ritmes van soul, jazz en elektronische invloeden. Die invloed van elektronische geluiden is groter geworden omdat het de abstractheid van muziek meer benadrukt en je er veel mee kunt experimenteren. Het liefst gebruik ik zoveel mogelijk verschillende stijlen. Op de beattape Future Memories LINK (2011, onder platform/label 88TillInfinity) vond men mijn muziek klinken als een kruising tussen J Dilla en Flying Lotus. Daarnaast gebruikte ik veel 8-bit-geluiden. Toen ik zeventien was, bracht ik mijn eerste beattape uit. Op die tape, Breaking the Barrier, hoor je ook veel Dilla-invloeden, maar dat was meer gebaseerd op loops. Vanaf Future Memories ben ik werkelijk begonnen met het neerzetten van echte verhaallijnen en het ontwijken van een vaste structuur in mijn beats. Bij die verhaallijnen wil ik dat mensen zich tijdens het beluisteren van de muziek een beeld en een verhaal in hun hoofd vormen. Dan zijn loops heel storend omdat ze niet dynamisch zijn. Je kunt een stukje van je ziel in muziek stoppen, maar het is de kunst om dat stukje zo te verwerken dat de luisteraar precies voelt wat jij wilt overbrengen en je zijn ziel daarmee raakt.”

Dat lijkt gemakkelijk om te zeggen, maar moeilijk om te doen. De vraag is hoe hij dat voor elkaar krijgt. “Wat mijn muziek onderscheidt van het werk van andere producers, is dat ik er altijd een melancholische, nostalgische sfeer in probeer te creëren. Ik kan deze emoties oproepen omdat ze zo dicht bij mezelf liggen en ik ze op een melancholische en verhalende manier heb verwerkt in de beat. Soms wil ik bepaalde beats niet meer luisteren omdat ik me dan niet zo wil voelen als de emotie die ik erin heb verwerkt. Ik hoop dat ik die emoties ook zo bij anderen kan overbrengen. Instrumentale muziek is muzikale poëzie.”

bas full circleAlbumcover van Full Circle, 2015

Waar Bastiaan nog in zou willen groeien, is het samenwerken met andere artiesten, die qua visie met hem overeenkomen. “Ik wil weten hoe het is om deel uit te maken van een groter geheel (bijvoorbeeld met een band het podium betreden en samen een sound creëren) en meer leren over het technologische gedeelte Als je alles wat in je hoofd zit, uit je handen kunt laten komen, dan ben je echt compleet als muzikant.” Dit blijft voorlopig nog een uitdaging, maar Beatsofreen ziet dat juist als motivatiepunt.

Zijn woonplaats, Bodegraven, pakt zowel positief als negatief voor hem uit. “Ik heb het idee dat ik hier een van de weinigen ben die stappen vooruit maakt als hiphopartiest. Ik word niet echt geïnspireerd door anderen hier en leef een beetje als een kluizenaar op het gebied van muziek. Het voordeel is dat ik echt een eigen sound kan creëren, wat je in een grotere stad niet altijd kunt. Ik vind veel muziek uit een zelfde stad vaak op elkaar lijken. Het nadeel aan het leven in een ‘gat’ als Bodegraven is dat het samenwerken met anderen lastig gaat. Aangezien er hier bijna niemand is die muziek uit hetzelfde genre als ik maakt, is het opzetten van een hiphopband ook niet echt mogelijk. Het liefst zou ik in een grote stad wonen, maar dan zou  ik me alsnog wel een beetje opsluiten met m’n muziek.’’

Op de achtergrond klinken ondertussen nog steeds potentiële beats voor op zijn nieuwe plaat. De emoties en verhalen komen duidelijk naar voren. Als je genoeg inbeeldingsvermogen hebt, kun je allerlei dingen [of: kleine scènes of plaatjes] voor je zien. Hoe de plaat gaat heten, weet Bastiaan nog niet. “Hopelijk kan ik het album onder een label uitbrengen – heeft een sterkere sferische, elektronische sound. Ik ben gefocust op het maken van meer tracks, en wil echte full-length stukken maken in plaats van wat compactere beats. Het wordt een album met veel bewuste emoties. In elke track die ik tot nu toe heb gemaakt, hoor ik veel meer van wat ik heb meegemaakt in de tijd dat ik de nummers maakte dan bij de beats van Future Memories. Op dat album heb ik niet in alle tracks een directe emotie verwerkt en dat vind ik achteraf erg jammer. Ik wil het nooit meer op die manier doen, de muziek die ik maak moet recht uit mijn ziel komen.”


(Dit interview wat ik met Beatsofreen had, komt uit het archief van de website Hiphopleeft.nl en stamt uit 2012. Toch plaats ik het artikel omdat ik zijn gedachten nog steeds inspirerend vind. Beatsofreen heeft in oktober 2015 het album Full Circle uitgebracht.)